6.6 Nadzór temperatury

Thermonom nadzoruje temperaturę każdego kanału na trzy niezależne od siebie sposoby. Służą one różnym celom i różnią się tym, co wywołują.

StopieńOdniesienieReakcja
Pasmo ostrzegawczewzględem wartości zadanejOstrzeżenie. Kanał grzeje dalej i uznawany jest za niegotowy do pracy.
Granica temperaturybezwzględnaBłąd. Kanał wyłącza się i pozostaje wyłączony do potwierdzenia błędu.
Diagnostyka czujnikasygnał pomiarowyBłąd z regulowaną reakcją – wyłączenie, podążanie, utrzymanie lub tryb ręczny.

Ilustracja 21: Do znacznika kanał się nagrzewa – leży poniżej pasma ostrzegawczego, ale nie zgłasza alarmu. Dopiero potem odchyłka jest alarmem odchyłki, tutaj wychylenie w górę.

Pasmo ostrzegawcze

Limit ostrzegawczy jest odstępem od wartości zadanej, fabrycznie 10 K, i obowiązuje jednakowo w górę i w dół. Gdy temperatura rzeczywista opuści to pasmo, kanał nie jest już gotowy do pracy – dotyczy to już nagrzewania, bo kanał w połowie temperatury leży znacznie poniżej pasma.

Alarm odchyłki powstaje z tego dopiero wtedy, gdy kanał wcześniej raz osiągnął swoją wartość zadaną, czyli był w pasmie co najmniej dwie sekundy. To rozróżnienie sprawia, że normalne nagrzewanie nie wywołuje lawiny alarmów, a spadek w trakcie pracy zwraca uwagę natychmiast.

To, co wskazuje pasmo, zwykle nie jest problemem czujnika, lecz termicznym:

Bezwzględna granica temperatury

Ta granica chroni narzędzie i materiał, a nie regulację. Wprowadza się ją dla każdego kanału jako temperaturę bezwzględną, fabrycznie 600 °C. Jeśli temperatura rzeczywista przekroczy ją dłużej niż trzy sekundy, Thermonom wywołuje błąd i wyłącza kanał.

Dwie cechy są istotne:

UWAGA

Granicę temperatury ustawić na wartość, którą wytrzymują materiał i narzędzie – a nie na największą, jaką dopuszcza urządzenie. Ustawienie fabryczne 600 °C leży powyżej temperatury rozkładu większości tworzyw; chroni urządzenie, a nie produkcję.

Diagnostyka czujnika

Termopara może stać się bezużyteczna na kilka sposobów, a Thermonom je rozróżnia, ponieważ środek zaradczy jest inny:

UstalenieZnaczenie i środek zaradczy
Przerwanie czujnikaBrak ciągłego obwodu pomiarowego – odłączony przewód, niewłożona wtyczka, pęknięta termopara. Kanału nie można prowadzić w regulacji temperatury.
Polaryzacja czujnikaWartość pomiaru maleje w trakcie grzania: obie żyły są zamienione. Zamiast przekładać przewody można odwrócić polaryzację w ustawieniach kanału.
Zwarcie czujnikaŻyły stykają się przed punktem pomiarowym. Czujnik dostarcza wtedy wartość prawdopodobną, ale błędną – zwykle za niską. Rozpoznaje się to po tym, że przez dłuższy czas do kanału popłynęło dużo energii bez wzrostu temperatury.

WSKAZÓWKA

Wykrywanie zwarcia jest fabrycznie wyłączone. Wnioskuje ono ze stosunku wprowadzonej energii do wzrostu temperatury – przy bardzo bezwładnych narzędziach wniosek ten może być błędny i wyłączyć sprawny kanał. Kto je włącza, powinien obserwować zachowanie przy pierwszym nagrzewaniu.

To, co ma się stać przy błędzie czujnika, jest ustawialne: wyłączenie, podążanie za innym kanałem, utrzymanie ostatniego poziomu wyjściowego albo przejście w tryb ręczny z nominalnym poziomem wyjściowym. Trzy ostatnie utrzymują produkcję, patrz Sekcja 6.10, „Grupy, zastępstwo i awarie”.

OSTRZEŻENIE

Przy reakcjach „Utrzymanie” i „Tryb ręczny” kanał grzeje dalej bez pomiaru temperatury. Nie ma wtedy nadzoru, który mógłby rozpoznać przegrzanie – także bezwzględna granica temperatury nie, bo brakuje jej wartości pomiarowej. Tych ustawień używać tylko na kanałach, których moc grzania pasuje do strefy, i obserwować potem kanał.

Powiązane ustawienia:TFL-05, „Limit ostrzegawczy temp.” · TFL-06, „Alarm temp.” · TFL-07, „W przypadku błędu…” · TFL-10, „Wykrywanie zwarć”