6.8 Ograniczenia mocy i jej redukcja

Regulator żąda poziomu wyjściowego – to, co otrzymuje kanał, może być mniejsze. Cztery ograniczenia działają jedno na drugim, a tylko pierwsze jest ustawieniem użytkownika.

Maksymalny poziom wyjściowy

Trwała górna granica czasu załączenia kanału. Ma sens tam, gdzie grzałka jest przewymiarowana dla swojej strefy: przy nagrzewaniu regulator pracowałby pełną mocą, przeregulował strefę i potem z trudem się dostrajał. Przy ograniczonym poziomie wyjściowym nagrzewanie jest spokojniejsze.

WSKAZÓWKA

Maksymalny poziom wyjściowy ogranicza moc, a nie temperaturę. Kanał nadal osiąga swoją wartość zadaną – tylko wolniej. Jeśli ograniczona moc już do tego nie wystarcza, kanał pozostaje poniżej pasma ostrzegawczego, patrz Sekcja 6.6, „Nadzór temperatury”. Kto chce kształtować nagrzewanie w czasie i musi dokładnie utrzymywać temperaturę, używa zamiast tego szybkości nagrzewania, patrz Sekcja 6.3, „Prowadzenie wartości zadanej: rampa i synchronizacja”.

Budżet prądu fazowego

Pojemność kanałowa urządzenia wielokrotnie przekracza jego moc przyłączeniową. Nie jest to błąd planowania, lecz założenie projektowe: każdy kanał może przełączać do 16 A, a zasilanie wynosi zależnie od wariantu urządzenia 16, 32 lub 63 A. Urządzenie z dwunastoma kanałami mogłoby więc teoretycznie dostarczyć znacznie więcej prądu, niż daje jego przewód zasilający – i to wystarcza, ponieważ żadne narzędzie nie obciąża wszystkich stref jednocześnie w pełni.

Dlatego Thermonom prowadzi budżet na każdą fazę. Jeśli kanały jednej fazy żądają razem więcej, niż budżet dopuszcza, dołącza je w kolejności, aż budżet zostanie wyczerpany; pozostałe dołączają, gdy tylko zwolni się prąd. Jest to stały stan pracy, a nie tylko zjawisko rozruchu – przy nagrzewaniu jest tylko najbardziej widoczny, bo wtedy wszystkie strefy żądają pełnej mocy, a zimne grzałki pobierają dodatkowo więcej prądu niż ciepłe.

Który kanał dostaje prąd pierwszy

Kolejność nie wynika z numeru kanału, lecz z zapotrzebowania: spośród kanałów regulowanych temperaturowo pierwszy jest ten, którego wartość rzeczywista leży najdalej poniżej wartości zadanej. Thermonom przechodzi tak uporządkowaną listę i dołącza każdy kanał, którego prąd mieści się jeszcze w pozostałym budżecie. Jeśli któryś się nie mieści, zostaje pominięty – następny, mniejszy kanał może się jeszcze zmieścić. Budżet jest więc zapełniany, aż żaden kanał już się nie mieści, i rozdzielany na nowo w kolejnym okresie sieci.

WSKAZÓWKA

Ta priorytetyzacja jest powodem, dla którego strefa leżąca daleko poniżej swojej wartości zadanej posuwa się do przodu także przy wyczerpanym budżecie – i dlaczego strefa stojąca nieco poniżej wartości zadanej musi w takiej sytuacji czekać. Dla użytkownika oznacza to: wyczerpany budżet wydłuża nagrzewanie, ale nie pozostawia żadnej strefy trwale z tyłu.

Przed wszystkimi kanałami regulowanymi temperaturowo stoją dwa przypadki szczególne, które potrzebują prądu, bo mierzą, a nie grzeją: trwający pomiar prądu kanału i trwające dostosowanie. Oba dałyby błędny wynik, gdyby odebrać im prąd w trakcie pomiaru.

Jeden przypadek jest z tego wyłączony i jest to jedyny taki: gdy sam kanał żąda więcej prądu, niż daje cały budżet, nie mieści się w żadnym okresie sieci – także w takim, w którym żaden inny kanał tej fazy nie grzeje. Za każdym razem zostaje pominięty i pozostaje wyłączony. To nie usterka ani błąd, lecz granica ustawienia: kanał zgłasza WRN-10, „Prąd fazowy”, a usunąć to można tylko podnosząc maksymalny prąd fazowy albo zmniejszając obwód grzejny.

O tym, ile budżet pozostawia zapasu, decyduje rozdział obwodów grzejnych na kanały, a to jest kwestia okablowania, nie ustawień: kanały są trwale przypisane do trzech faz, patrz Sekcja 5.2, „Kanały, fazy i moc przyłączeniowa”. Prądy znamionowe różnią się znacznie w zależności od rodzaju strefy – belka rozdzielacza pobiera wielokrotność tego, co dysza. Jeśli kilka stref o dużym prądzie leży na tej samej fazie, jej budżet jest wyczerpany, podczas gdy dwie pozostałe są wolne.

Budżet ma dwa źródła: stałą granicę podzespołu i nastawialny prąd fazy użytkownika w ustawieniach urządzenia, patrz Sekcja 9.2.3, „Ustawienia podstawowe”. To ustawienie jest przydatne z dwóch powodów:

Redukcja mocy I²t

Człon mocy kanału znosi krótkotrwale większy prąd niż trwale. Czy jest przeciążony, nie zależy więc od wartości chwilowej, lecz od prądu w czasie – wysoki prąd na krótko jest niekrytyczny, umiarkowanie podwyższony przez kwadrans nie. Thermonom tworzy do tego model termiczny: kwadrat prądu, uśredniony przez stałą czasową. Wartość tę pokazuje ustawienie kanału „I²t” w procentach.

Ilustracja 22: Do progu redukcji poziom wyjściowy pozostaje nietknięty. Powyżej jego górna granica maleje, przy wartości granicznej kanał nie wydziela już mocy. Progi są wartościami obowiązującymi dla całego urządzenia i należą do serwisu – diagram pokazuje kształt, a nie skalę.

Dwie cechy są istotne dla oceny:

Radiator

Człony mocy wszystkich kanałów jednej płyty sterownika siedzą na wspólnym radiatorze. Jego temperatura jest nadzorowana na trzy sposoby i wszystkie trzy dotyczą zawsze całej płyty – nigdy pojedynczego kanału:

NadzórDziałanie
redukcja stopniowaMiędzy dwoma progami temperatury górna granica poziomu wyjściowego maleje wraz ze wzrostem temperatury radiatora – od pełnej mocy do 0. To właściwa regulacja ciepła straconego: urządzenie grzeje tyle, ile potrafi odprowadzić.
blokada załączeniaPowyżej pewnego progu płyta nie uruchamia żadnego kolejnego kanału. Kanały już pracujące grzeją dalej. Kto przy nagrzewaniu dużego narzędzia zauważy, że ostatnie kanały bardzo długo nie startują, widzi tę blokadę, a nie budżet prądowy.
wyłączeniePowyżej najwyższego progu wszystkie kanały płyty wyłączają się z błędem. To ochrona członu mocy, a nie tryb pracy.

Wszystkie progi są parametrami płyty i są dostępne dla serwisu. Zmierzoną temperaturę radiatora urządzenie pokazuje dla każdej płyty sterownika, patrz Sekcja 9.2.9, „Kontroler #”.

WSKAZÓWKA

Jeśli moc kilku kanałów spada jednocześnie i bez widocznego powodu, należy sprawdzić chłodzenie – a nie kanały. Dotyczy to zawsze sześciu kanałów jednej płyty. Dopuszczalne warunki otoczenia patrz Sekcja 16.2, „Dopuszczalne warunki otoczenia”.

Jak rozpoznać redukcję

Wszystkie cztery ograniczenia działają na poziom wyjściowy i wszystkie cztery są widoczne w tym samym miejscu: w przeglądzie kanałów poziom wyjściowy pojawia się jako dwie wartości, gdy tylko się rozchodzą – najpierw poziom, który kanał otrzymał, w nawiasie ten, którego regulator żądał. Przy 62 (100) regulator chciał pełnej mocy i otrzymał 62 procent. Jeśli obie wartości są równe, żadne ograniczenie nie działa.

Którego z czterech ograniczeń dotyczy, nawias nie mówi – wystarczy do tego spojrzenie na trzy rzeczy:

  1. Maksymalny poziom wyjściowy kanału. Jeśli jest poniżej 100 %, przyczyna została znaleziona.
  2. Obciążenie I²t kanału. Wysoka wartość oznacza redukcję z powodu przeciążenia.
  3. Pozostałe kanały tej samej fazy. Jeśli kilka pokazuje jednocześnie wartości w nawiasach, budżet fazy jest wyczerpany; jeśli pokazują je wszystkie kanały jednego podzespołu, to radiator.

WSKAZÓWKA

Wartość w nawiasie nie jest błędem. Mówi, że kanał grzeje wolniej, niż mógłby – co przy nagrzewaniu jest normalne, a w pracy wskazówką co do doboru. Jeśli kanał mimo to osiąga swoją temperaturę zadaną, wszystko jest w porządku.

Czego Thermonom nie nadzoruje

Redukcja I²t i redukcja radiatora chronią urządzenie. Nadzoru starzenia grzałek – rezystancji obserwowanej tygodniami, trendu, wczesnego ostrzeżenia przed awarią – nie ma. Kto chce śledzić stan swoich grzałek, ma do tego dwa inne środki:

Powiązane ustawienia:REG-04, „Maksymalny poziom wyjściowy” · STR-05, „I²t”